„W blasku ojcostwa św. Józefa” – XI Tydzień Wychowania

0

Tydzień Wychowania stanowi wspaniałą okazję do wspólnego zastanowienia się nad współczesnymi modelami wychowawczymi. Pojawienie się na świecie nowego człowieka jest wielkim cudem. Osoby wierzące zdają sobie sporawe z tego, iż rodzice stają uczestnikami stwórczego dzieła samego Boga. Jednak w tym momencie nic z rodziców nie może spocząć na laurach, bowiem proces wychowania wymaga nieustannego zaangażowania. W pedagogii chrześcijańskiej podkreśla się jego  personalistyczny, czyli osobowy charakter. Pomiędzy wychowawcą a wychowankiem zachodzi relacja oparta na wzajemnym poszanowaniu. Po jednej stronie mamy autorytet, zaś po drugiej godność dziecka. Przekazywane treści winny mieć swoje uzasadnienie w konkretnym działaniu. O ile słowa uczą, o tyle największy wkład wnoszą w wychowanie  przykłady. Dzięki nim wszelkie zasady zostają uwiarygodnione. Dlatego prawdziwy wychowawca potrafi najwięcej wymagać przede wszystkim od samego siebie. Staje się darem dla swojego wychowanka. Kiedy przychodzi nam narzekać na współczesność i z przerażeniem myśleć o przyszłości zastanówmy się na ile my sami przyczyniamy się do kształtowania postaw dorastającego pokolenia. Zadaniem każdego jest wsłuchiwać się w potrzeby młodego człowieka. Wówczas okaże się, że największą z  nich jest miłość.

Tegoroczny Tydzień Wychowania bardzo mocno splata się również z osobą Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego, który 12 września br. został ogłoszony błogosławionym. Jego życie i nauczanie są świadectwem postawy ojcostwa na wzór św. Józefa.

Rozpoczynając w naszej Ojczyźnie XI Tydzień Wychowania spójrzmy na dzieło wychowania w świetle osoby św. Józefa i Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Podejmijmy zamyślenie nad tajemnicą „Blasku ojcostwa”. Inspiracją dla nas niech będzie List apostolski papieża Franciszka „Patris corde” napisany z okazji 150 rocznicy ogłoszenia św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego oraz nauczanie wielkiego Prymasa Tysiąclecia.

Obchodzony w tym roku w Kościele Tydzień Wychowania ma na celu przypomnieć o fundamencie i kierunku pedagogiki. Obowiązek wychowania ciąży w pierwszym rzędzie na rodzinie. Potrzebuje ona pomocy całej społeczności. Oprócz więc praw rodziców i tych, którym oni powierzają część wychowania pewne obowiązki i prawa przysługują państwu, ponieważ do niego należy organizowanie tego, czego wymaga wspólne dobro doczesne.

W szczególny wreszcie sposób obowiązek wychowawczy należy do Kościoła, nie tylko dlatego, że winno się go uznać za społeczność ludzką zdolną do pełnienia funkcji wychowawczej, lecz nade wszystko dlatego, że on ma zadanie wskazywania ludziom drogi do dobra i miłości, a co z tym do zbawienia. 

Ks. Marian Fatyga

Udostępnij.

Komentowanie zostało wyłączone.

Directory Wizard powered by www.polldirectory.net

Powered by themekiller.com