Rezerwat Skotniki Górne

0

Podróżujemy, pokonujemy setki, czasem tysiące kilometrów, by zobaczyć coś niepowtarzalnego. Jedziemy w odległe zakątki kraju czy globu, by podziwiać unikaty fauny i flory, gdy tymczasem bezcenne gatunki rosną tuż obok.

Ponidzie jest miejscem wyjątkowym z wielu różnych względów. Jednym z nich jest duża liczba cennych przyrodniczo obszarów, prawnie chronionych rezerwatów przyrody” –mówi Anna Garlej, pińczowianka, z zamiłowania i wykształcenia geograf, pasjonatka Ponidzia i wszelkich jego bogactw.

Rezerwaty to obszarowe formy ochrony przyrody, chronione przepisami prawa, wyłączone z użytkowania. Głównym zadaniem rezerwatu jest ochrona przyrody, a także prowadzenie badań naukowych. Osoby postronne mają mniej lub bardziej ograniczony dostęp do rezerwatu. Pod żadnym pozorem nie wolno zrywać lub niszczyć gatunków roślinnych występujących na jego terenie.

Pani Ania wraz z mężem i dziećmi odwiedziła kilkanaście takich uroczych miejsc i postanowiła podzielić się wrażeniami z Czytelnikami „Tygodnika Ponidzia”. Zachęcamy do tej „letniej” lektury, by choć trochę zapomnieć o tym, że za oknami mamy jesienny listopad.

Rezerwat

Skotniki Górne

Malowniczo położony wśród pól uprawnych, nieopodal miejscowości Stara Zagość w Gminie Pińczów i Skotniki w gminie Wiślica, urzeka swoim naturalnym pięknem. Leży na terenie Nadnidziańskiego Parku Krajobrazowego, zajmując obszar 1,9 ha, a utworzono w 1962 roku. Rezerwat Skotniki Górne jest  rezerwatem stepowym, a celem ochrony w tym przypadku jest zachowanie naturalnego stanowiska roślinności stepowej.

WIDOK NA REZERWAT SKOTNIKI GÓRNE

ZACHÓD SŁOŃCA 

Rezerwat obejmuje część szczytową oraz zachodni stok niewielkiego wzniesienia – kuesty gipsowej, które porośnięte jest murawami kserotermicznymi o charakterze stepowym. Podstawę wzgórza budują margle kredowe natomiast w części wierzchołkowej odsłaniają się wychodnie gipsów grubokrystalicznych, tzw. „gipsów szablastych”.

ROZCHODNIK OSTRY NA SKALE GIPSOWEJ

 

PRZYTULINA WŁAŚCIWA                                                    CHABER GÓRSKI

  

OWOC DZIKIEJ RÓŻY                                                NOLINA DROBNOOWOCOWA

Rezerwat Skotniki Górne charakteryzuje się wyraźnym zróżnicowaniem występujących zespołów roślinnych, w stosunku do budowy geologicznej i ukształtowania terenu. Obszar całego rezerwatu porastają murawy kserotermiczne o charakterze stepowym. Występuje tu aż 137 gatunków kserotermicznych roślin naczyniowych.

ROŚLINNOŚĆ STEPOWA PORASTAJĄCA WIERZCHOŁEK REZERWATU

Spośród gatunków podlegających ochronie prawnej oraz rzadkich i zagrożonych wyginięciem, w rezerwacie Skotniki Górne występują: śniadek cienkolistny, turzyca delikatna, gęsiówka uszkowata, ożota zwyczajna, miłek wiosenny, zawilec wielkokwiatowy, ostnica włosowata, dziewięćsił bezłodygowy, ostrołódka kosmata, rezeda mała, pierwiosnka lekarska i wilżyna ciernista, sesleria błotna, stulisz miotłowy oraz chaber pannoński. Stwierdzono tu również występowanie zarazy Kocha, rzadkiej bezzieleniowej rośliny. Rezerwat wyróżnia ponadto 34 gatunki porostów, z których kilka znajduje się na liście zagrożonych wyginięciem, a także 16 gatunków mszaków.

W ciepłolubnej murawie żyje niezwykle interesująca fauna owadów. Na uwagę zasługuje pszczoła Meliturga clavicornis jako gatunek regresowy. Wśród łąk można spotkać jednego z najpiękniejszych polskich motyli – pazia królowej.

Anna Garlej

Fot. A. Garlej

Udostępnij.

Komentowanie zostało wyłączone.

Directory Wizard powered by www.polldirectory.net

Powered by themekiller.com